Join MultiplyOpen a Free ShopSign InHelp
MultiplyLogo
SEARCH
HomeWELCOME TO PAROKYA NI GORIOApr 12, 2008
Isang mapagpalayang pagbati ang pambungad ko sa iyo, kaibigan:

"Progress remains a lie as long as millions starve and die."

"Totoong hindi nakakain ang prinsipyo ngunit mahirap kumain kung wala ka nito."

Blog EntryJun 18, '11 10:07 PM
for everyone
SI TATAY AT SI RIZAL
ni Gregorio V. Bituin Jr.
13 pantig bawat taludtod

(Hunyo 19, 2011 - Father's Day 
at 150th birthday ni Gat Jose Rizal)

ngayong araw na ito'y aking napagnilay
bakit ipinagdiriwang ngayon ng sabay
ang kaarawan ni Rizal at mga tatay?
dahil ba sila'y parehong bayaning tunay?

isa'y pinatay, namatay para sa bayan
isa'y nabuhay bilang ama ng tahanan
tulad ni Ama'y aking sinasaluduhan
ang bayaning sa Bagumbayan ay pinaslang

pinalaki kami ni Tatay sa maayos
upang magandang bukas ay makamtang lubos
nilabanan ni Rizal ang pambubusabos
hanggang kanyang buhay sa Luneta tinapos

papuri sa gabay ng aming pagkatao
sa amang gumiya sa mga anak nito
papuri rin sa nagmulat sa bansang ito
na siyang awtor ng El Filibusterismo

at ng obra-maestrang Noli Me Tangere
Rizal at tatay, kayong dalawa'y bayani
sa mga problema'y di kayo naging bingi
at ninais nyong bansa't pamilya'y umigi

si Rizal ang bayani ng lahing magiting
at ang ama'y bayani sa pamilya natin
pareho natin silang bayani ang turing
kaya si Tatay at Rizal ay mahal natin

Blog EntryMay 20, '11 11:49 AM
for everyone
BILIBID OR NOT
(Hinggil sa paglabas-masok sa kulungan ng nasentensyahang 
si dating Batangas Gov. Tony Leviste)
ni Gregorio V. Bituin Jr.
14 pantig bawat taludtod
 
ala eh, di ko mawari, bakin ga ganire
labas-masok pala sa kulungan si Leviste
ang dating gobernador ng probinsyang ala-eh
na napiit nang paslangin ang kanyang kumpare
believe it or not, ganito nga ang nangyayari
 
ang treatment sa kanya'y VIP (vi-ay-pi) dahil mayaman
kaya ang kulungan, ginagawa lang pasyalan
ang kanyang sentensya'y tila pinaglalaruan
nasaan dito ang sinasabing katarungan
lalo't pinatay niya'y ang kanyang kaibigan
 
ang nangyaring ito'y isa ngang BILIBID OR NOT
isang insidenteng dapat nating mahalungkat
gayunman may katotohanang isiniwalat
na kahit sa kulungan man, may gutom at bundat
iba ang kalagayan ng mayaman at salat
 
sinong nagpalabas sa dapat ay nakakulong
kanino kayang ulo yaong dito'y gugulong
BILIBID OR NOT, nakakalabas ang may datong
sistema ng hustisya'y saan kaya hahantong
kung pinaglalaruan lang ng mga ulupong


Blog EntrySep 5, '10 10:55 PM
for everyone
Ang KURUS sa Manggagawa at Iba Pang Tula
ni Gregorio V. Bituin Jr.

Kapansin-pansin ang kaibahan ng ispeling ng salitang "kurus" noon sa ginagamit na "krus" ngayon. Dati, ito ay dalawang pantig, ngunit ngayon, ito'y isang pantig na lamang. Marahil ay literal na isinalin ito ng mga bagong manunulat mula sa salitang Ingles na "cross" na isa rin lang pantig. O kaya naman ay nagmula na ito sa sugal na kara krus.

Nang nagsaliksik ako sa internet ng tulang Manggagawa ni Jose Corazon de Jesus upang muling ilathala sa pahayagang Obrero o sa pahayagang Ang Sosyalista para maipalaganap sa mga manggagawa, napansin kong nagkulang ng isang pantig ang ika-12 taludtod ng tula. Kaya agad kong sinaliksik ang mismong aklat, at napansin kong ang ispeling ng "krus" sa internet ay "kurus" sa orihinal. Mali ang pagkakakopya ng mga hindi nakakaunawa sa tugma't sukat sa panulaang Pilipino, basta kopya lang ng kopya, at hindi nagsusuri, na may patakarang bilang ang bawat taludtod. Kahit nang ginawa itong awit ay binago na rin ito't ginawang krus.

Ang tulang Manggagawa ay binubuo ng labing-anim na pantig bawat taludtod, at may sesura (hati ng pagbigkas) tuwing ikawalong taludtod.

MANGGAGAWA
ni Jose Corazon de Jesus

Bawat palo ng martilyo / sa bakal mong pinapanday
alipatong nagtilamsik, / alitaptap sa kadimlan;
mga apoy ng pawis mong / sa Bakal ay kumikinang
tandang ikaw ang may gawa / nitong buong Santinakpan
Nang tipakin mo ang bato / ay natayo ang katedral,
nang pukpukin mo ang tanso / ay umugong ang batingaw
nang lutuin mo ang pilak / ang salapi ay lumitaw,
si Puhunan ay gawa mo / kaya ngayo'y nagyayabang.
Kung may ilaw na kumisap / ay ilaw ng iyong tadyang,
kung may gusaling naangat, / tandang ikaw ang pumasan
mula sa duyan ng bata / ay kamay mo ang gumalaw
hanggang hukay ay gawa mo / ang kurus na nakalagay.
Kaya ikaw ay marapat / dakilain at itanghal
pagkat ikaw ang yumari / nitong buong Kabihasnan.
Bawat patak ng pawis mo'y / yumayari ka ng dangal
dinadala mo ang lahi / sa luklukan ng tagumpay.
Mabuhay ka ng buhay na / walang wakas, walang hanggan,
at hihinto ang pag-ikot / nitong mundo pag namatay.
- mula sa aklat na Jose Corazon de Jesus: Mga Piling Tula, p.98

Inulit din ng makatang Jose Corazon de Jesus sa unang saknong ng isa pa niyang tula ang pagkakagamit sa salitang "kurus".

GUNITA SA NAGDAANG KAMUSMUSAN
ni Jose Corazon de Jesus

Sa isang mahaba / at dating kalsada
ang kurus sa Mayo / ay aking nakita.
O, Santa Elena!
Sa buhok, mayroong / mga sampagita;
sa kamay may kurus / siyang dala-dala
ubod po ng ganda.
- mula sa aklat na Jose Corazon de Jesus: Mga Piling Tula, p.91

Kurus din ang ginamit ng kilalang manunulat, nobelista, makata at dating bilanggong si Gat Amado V. Hernandez, na naging Pambansang Alagad ng Sining noong 1973.

ANG PANAHON ni Gat Amado V. Hernandez

Kurus na mabigat / sa ayaw magsakit
ligaya sa bawa't / bihasang gumamit;
pagka ang panaho'y / lagi nang katalik
ay susi sa madlang / gintong panaginip.
- ikawalong saknong ng 16 na saknong na tulang Ang Panahon, mula sa aklat na Tudla at Tudling, p.370

Iba naman ang ginamit na ispeling ni Gat Amado V. Hernandez sa 5 saknong niyang tulang Ang Kuros, mula rin sa aklat na Amado V. Hernandez: Tudla at Tudling, pahina 159. Gayunman, dalawang pantig pa rin ang salitang iyon.

Tunghayan naman natin ang tula ng dalawa pang kilalang makata nang bago pa lusubin ng Hapon ang bansa. Tulad ng tulang Gunita sa Nagdaang Kamusmusan at Ang Panahon, ito'y lalabindalawahing pantig din sa bawat taludtod at may sesura sa ikaanim na pantig bawat taludtod.

ANG LUMANG SIMBAHAN ni Florentino T. Collantes

Sa isang maliit / at ulilang bayang
pinagtampuhan na / ng kaligayahan
ay may isang munti / at lumang simbahang
balot na ng lumot / ng kapanahunan.
Sa gawing kaliwa / may lupang tiwangwang
ginubat ng damo't / makahiyang-parang.
Sa dami ng kurus / doong nagbabantay
makikilala mong / yaon ay libingan.
- unang saknong ng tulang Ang Lumang Simbahan, mula sa aklat na Ang Tulisan at Iba Pang Talinghaga p.167

TATLONG KURUS SA GOLGOTA ni Teo S. Baylen

Ikaw, ako't Siya / ang kurus sa Bundok,
Isa'y nanlilibak, / nanunumpang lubos;
Isa'y nagtitikang / matapat at taos,
At nagpapatawad / ang Ikatlong Kurus!
- mula sa aklat na Tinig ng Darating ni Teo S. Baylen, p.53

Marami pang makata noong panahon bago manakop ang Hapon ang sa palagay ko'y ganito nila binabaybay ang salitang "kurus". Gayunman, marahil ay sapat na ang ipinakitang halimbawa ng apat na makata upang maunawaan nating "kurus" na dalawang pantig at hindi "krus" ang pagbaybay ng mga makata noon ng salitang iyon.

Kaya napakahalagang maunawaan ng sinuman, lalo na kung kokopyahin ang mga tula ng mga sinaunang makata para ipalaganap, na may patakaran sa panulaang Pilipino na tugma't sukat (may eksaktong bilang ang bawat pantig), bukod pa sa talinghaga't indayog. Bagamat sa ngayon ay may mga tulang malayang taludturan dahil sa pag-aaklas ng mga bagong makata sa tugma't sukat at paglaganap ng modernismo sa panulaan, dapat maunawaang iba ang pagkabaybay at bilang ng pantig ng mga salita noon at ngayon, at hindi natin ito basta-basta na lang binabago.



Blog EntryJul 12, '10 1:38 AM
for everyone
AMBULANSYANG DE PAA
(Pagpupugay kay Kara David, reporter ng GMA7 na tumanggap ng Peabody Award dahil sa kanyang makabagbag-damdaming dokumentaryong "Ambulansyang De Paa")
ni Gregorio V. Bituin Jr.
13 pantig bawat taludtod


I

sa Mindoro'y merong ambulansyang de paa
maysakit sa bundok sa duyan pasan nila
upang sa pagamutan sa bayan madala
at maipagamot ang minamahal nila

kilo-kilometro ang layo ng lakbayin
ilang bundok pa ang kanilang tatawirin
ambulansyang de paa kung sila'y tawagin
magsagip ng buhay ang kanilang layunin

makikita ritong manggagamot ay kulang
sa mga liblib na pook sa kabundukan
ngunit ito ba'y paano malulunasan
na magkaroon ng doktor sa kalibliban

maraming maysakit paano gagamutin
ang ambulansyang de paa'y napapagod din
ang kanilang problema'y dapat kaharapin
di dapat na ang ganito'y balewalain

ang malaman ang ganito'y sadyang kayhapdi
sa kabila ng pag-unlad may humihikbi
di magamot-gamot, kahit sakit ay munti
ang nangyayari'y di na dapat manatili

pagkat dapat na ang ganito'y maresolba
mga maysakit paanong matulungan pa
walang pambili ng gamot, hirap pa sila
itong bagong gobyerno'y may magagawa ba

II

salamat, Kara David, sa pinalabas mo
sa telebisyon, namulat kaming totoo
na mayroon palang nangyayaring ganito
sa malalayo nating lalawigan dito

sana'y magpatuloy ka pa, aming Kapuso
sa paglantad ng mga isyung nakatago
sa pagpapalabas ng iba't ibang tagpo
sa pagtulong sa kababayang nasiphayo

sa iyo, Kara David, nagpupugay kami
lalo na't natanggap mo ang Gawad Peabody
sana'y malikha mo pang ulat ay marami
sana patuloy ka pang sa madla'y magsilbi

LinkMar 12, '10 7:59 AM
for everyone
Link: http://matangapoy.blogspot.com/2010/03/tula-sa-manggagawa-ng-goldilocks.html

TULA SA MANGGAGAWA NG GOLDILOCKS
ni Gregorio V. Bituin Jr.
15 pantig bawat taludtod

Sigaw ng lider-obrero: Goldilocks, tumitiba!
Agad tugon naman: Manggagawa, kinakawawa!
Ang sagutang ito'y sa piketlayn dumadagundong
Na ipinaririnig sa masang makasalubong.

Talagang galit na ang mga manggagawa rito
Pagkat sila'y sabay-sabay tinanggal sa trabaho
Dahil sa kasalanang di naman nila ginawa
Na pinagbintangang nagwelga kahit naman wala.

Kasinungalingan ng manedsment ang dumaluhong
Katwirang baluktot nito sa obrero'y daluyong
Na nakisabwat sa gobyerno laban sa obrero
Imbes sila'y tumulong, dahil sa tubo'y nanloko.

Unyunista ng BISIG, kayo na'y magbuklod-buklod
Magkapit-BISIG na upang BUKLOD ay manikluhod!
Goldilocks, tumitiba! Manggagawa'y itsa-pwera
Kaya nararapat, patuloy kayong magkaisa!

Kayo ang nagpaunlad sa Goldilocks at lumikha
Ng produkto dito't di kayo dapat balewaka
Kaya Workers Control ng Goldilocks, pag-isipan na
Kayo na ang magpatakbo ng sariling pabrika!

Sigaw ng lider-obrero: Goldilocks, tumitiba!
Agad tugon naman: Manggagawa, kinakawawa!
Sigaw ng lider-obrero: Baguhin ang lipunan!
Na tinugon ng: Tungo sa ganap na kalayaan!

(Nilikha sa unang araw ng welga sa piketlayn ng Bukluran ng Independyenteng Samahang Itinatag sa Goldilocks (BISIG), Marso 11, 2010)

Photo AlbumWala Sanang Bumoto sa TrapoFeb 25, '10 5:18 PM
for everyone
ddd
dThumbnaild
ddd
WALA SANANG BUMOTO SA TRAPO
ni Gregorio V. Bituin Jr.
na pagmumuni sa larawan sa ibaba
10 pantig bawat taludtod

wala sanang bumoto sa trapo
anang bata doon sa litrato
naisip yata ng batang ito
na mga trapo'y sakit sa ulo

mga trapo kasi'y nangangako
ng kadalasan nilang ipako
sa kampanyahan ay kaytitino
ngunit pag nanalo'y naglalaho

naglalaho sa harap ng madla
gayong nangako sa maralita
"di na kayo magiging dukha
pag nanalo'y di kayo luluha!"

tama ang bata sa kanyang hibik
huwag iboto ang trapong lintik
dahil hirap lang ang ihahasik
trapo'y dapat lamang mapatalsik

Photo AlbumKakaibang Barung-barongFeb 25, '10 5:16 PM
for everyone
ddd
dThumbnaild
ddd
KAKAIBANG BARUNG-BARONG
ni Gregorio V. Bituin Jr.
na pagmumuni sa larawan sa ibaba
11 pantig bawat taludtod

barungbarong ay pugad ng pag-ibig
ng dalawang pusong nagkakaniig
upang hibik ng puso'y isatinig
at di pawang daing ang maririnig

silang minsan sa gutom nanginginig
habang sa barung-barong ay kaylamig
ngunit sa hirap di sila padaig
sa barungbarong pa rin nila ibig

LinkJan 29, '10 10:00 PM
for everyone
Link: http://www.gmanews.tv/story/182722/catcher-in-the-rye-author-jd-salinger-dies

NEW YORK – J.D. Salinger, the legendary author, youth hero and fugitive from fame whose "The Catcher in the Rye" shocked and inspired a world he increasingly shunned, has died. He was 91.

Salinger died of natural causes at his home on Wednesday, the author's son, actor Matt Salinger, said in a statement from Salinger's longtime literary representative, Harold Ober Associates, Inc. He had lived for decades in self-imposed isolation in a small, remote house in Cornish, N.H.

"The Catcher in the Rye," with its immortal teenage protagonist, the twisted, rebellious Holden Caulfield, came out in 1951, a time of anxious, Cold War conformity and the dawn of modern adolescence. The Book-of-the-Month Club, which made "Catcher" a featured selection, advised that for "anyone who has ever brought up a son" the novel will be "a source of wonder and delight — and concern."

Enraged by all the "phonies" who make "me so depressed I go crazy," Holden soon became American literature's most famous anti-hero since Huckleberry Finn. The novel's sales are astonishing — more than 60 million copies worldwide — and its impact incalculable. Decades after publication, the book remains a defining expression of that most American of dreams: to never grow up.

Salinger was writing for adults, but teenagers from all over identified with the novel's themes of alienation, innocence and fantasy, not to mention the luck of having the last word.

"Catcher" presents the world as an ever-so-unfair struggle between the goodness of young people and the corruption of elders, a message that only intensified with the oncoming generation gap.

Novels from Evan Hunter's "The Blackboard Jungle" to Curtis Sittenfeld's "Prep," movies from "Rebel Without a Cause" to "The Breakfast Club," and countless rock 'n' roll songs echoed Salinger's message of kids under siege. One of the great anti-heroes of the 1960s, Benjamin Braddock of "The Graduate," was but a blander version of Salinger's narrator.

"`Catcher in the Rye' made a very powerful and surprising impression on me," said Pulitzer Prize-winning novelist Michael Chabon, who read the book, as so many did, when he was in middle school. "Part of it was the fact that our seventh grade teacher was actually letting us read such a book. But mostly it was because `Catcher' had such a recognizable authenticity in the voice that even in 1977 or so, when I read it, felt surprising and rare in literature."

"Many readers were created by `The Catcher in The Rye,' and many writers, too," said "Everything Is Illuminated" novelist Jonathan Safran Foer. "He and his characters embodied a kind of American resistance that has been sorely missed these last few years, and will now be missed even more."

The cult of "Catcher" turned tragic in December 1980 when crazed Beatles fan Mark David Chapman shot and killed John Lennon, citing Salinger's novel as an inspiration and stating that "this extraordinary book holds many answers." A few months later, a copy of "Catcher" was found in the hotel room of John David Hinckley after he attempted to assassinate President Reagan.

By the 21st century, Holden himself seemed relatively mild, but Salinger's book remained a standard in school curriculums and was discussed on countless Web sites and a fan page on Facebook.

Salinger fans shared their grief Thursday on social networks. Topics such as "Salinger" and "Holden Caufield" were among the most popular on Twitter. CNN's Larry King tweeted that "Catcher" is his favorite book. Humorist John Hodgman wrote: "I prefer to think JD Salinger has just decided to become extra reclusive."

Salinger's other books don't equal the influence or sales of "Catcher," but they are still read, again and again, with great affection and intensity. Critics, at least briefly, rated Salinger as a more accomplished and daring short story writer than John Cheever.

The collection "Nine Stories" features the classic "For Esme — with Love and Squalor," the deadpan account of a suicidal Army veteran and the little girl he hopes, in vain, will save him. The fictional work "Franny and Zooey," like "Catcher," is a youthful, obsessively articulated quest for redemption, featuring a memorable argument between Zooey and his mother as he attempts to read in the bathtub.

"Everyone who works here and writes here at The New Yorker, even now, decades after his silence began, does so with a keen awareness of J.D. Salinger's voice," said David Remnick, editor of The New Yorker, where many of Salinger's stories appeared. "He is so widely read in America, and read with such intensity, that it's hard to think of any reader, young and old, who does not carry around the voices of Holden Caulfield or Glass family members."

"Catcher," narrated from a mental facility, begins with Holden recalling his expulsion from boarding school for failing four classes and for general apathy. He returns home to Manhattan, where his wanderings take him everywhere from a Times Square hotel to a rainy carousel ride with his kid sister, Phoebe, in Central Park. He decides he wants to escape to a cabin out West, but scorns questions about his future as just so much phoniness.

"I mean how do you know what you're going to do till you do it?" he reasons. "The answer is, you don't. I think I am, but how do I know? I swear it's a stupid question."

"The Catcher in the Rye" became both required and restricted reading, periodically banned by a school board or challenged by parents worried by its frank language and the irresistible chip on Holden's shoulder.

"I'm aware that a number of my friends will be saddened, or shocked, or shocked-saddened, over some of the chapters of `The Catcher in the Rye.' Some of my best friends are children. In fact, all of my best friends are children," Salinger wrote in 1955, in a short note for "20th Century Authors."

"It's almost unbearable to me to realize that my book will be kept on a shelf out of their reach," he added.

Salinger also wrote the novellas "Raise High the Roof Beam, Carpenters" and "Seymour — An Introduction," both featuring the neurotic, fictional Glass family that appeared in much of his work.

His last published story, "Hapworth 16, 1928," ran in The New Yorker in 1965. By then, he was increasingly viewed like a precocious child whose manner had soured from cute to insufferable. "Salinger was the greatest mind ever to stay in prep school," Norman Mailer once remarked.

In 1997, it was announced that "Hapworth" would be reissued as a book — prompting a (negative) New York Times review. The book, in typical Salinger style, didn't appear. In 1999, New Hampshire neighbor Jerry Burt said the author had told him years earlier that he had written at least 15 unpublished books kept locked in a safe at his home.

"I love to write and I assure you I write regularly," Salinger said in a brief interview with the Baton Rouge (La.) Advocate in 1980. "But I write for myself, for my own pleasure. And I want to be left alone to do it."

The mystery of the safe continued Thursday. Salinger's representative at the Ober agency, Phyllis Westberg, declined comment on whether the author had any unpublished work. Spokeswoman Heather Rizzo of Little, Brown and Co., Salinger's longtime publisher, said she had "no news on future releases."

Jerome David Salinger was born Jan. 1, 1919, in New York City. His father was a wealthy importer of cheeses and meat and the family lived for years on Park Avenue.

Like Holden, Salinger was an indifferent student with a history of trouble in various schools. He was sent to Valley Forge Military Academy at age 15, where he wrote at night by flashlight beneath the covers and eventually earned his only diploma. In 1940, he published his first fiction, "The Young Folks," in Story magazine.

He served in the Army from 1942 to 1946, carrying a typewriter with him most of the time, writing "whenever I can find the time and an unoccupied foxhole," he told a friend.

Returning to New York, the lean, dark-haired Salinger pursued an intense study of Zen Buddhism but also cut a gregarious figure in the bars of Greenwich Village, where he astonished acquaintances with his proficiency in rounding up dates. One drinking buddy, author A.E. Hotchner, would remember Salinger as the proud owner of an "ego of cast iron," contemptuous of writers and writing schools, convinced that he was the best thing to happen to American letters since Herman Melville.

Holden first appeared as a character in the story "Last Day of the Last Furlough," published in 1944 in the Saturday Evening Post. Salinger's stories ran in several magazines, especially The New Yorker, where excerpts from "Catcher" were published.

The finished novel quickly became a best seller and early reviews were blueprints for the praise and condemnation to come. The New York Times found the book "an unusually brilliant first novel" and observed that Holden's "delinquencies seem minor indeed when contrasted with the adult delinquencies with which he is confronted."

But the Christian Science Monitor was not charmed. "He is alive, human, preposterous, profane and pathetic beyond belief," critic T. Morris Longstreth wrote of Holden.

The world had come calling for Salinger, but Salinger was bolting the door. By 1952, he had migrated to Cornish. Three years later, he married Claire Douglas, with whom he had two children, Peggy and Matthew, before their 1967 divorce. (Salinger was also briefly married in the 1940s to a woman named Sylvia; little else is known about her.)

Meanwhile, he refused interviews, instructing his agent not to forward fan mail and reportedly spending much of his time writing in a cement bunker. Sanity, apparently, could only come through seclusion.

Although Salinger initially contemplated a theater production of "Catcher," with the author himself playing Holden, he turned down numerous offers for film or stage rights, including requests from Billy Wilder and Elia Kazan. Bids from Steven Spielberg and Harvey Weinstein were also rejected. In recent years, he was a notable holdout against allowing his books to appear in digital form.

Salinger so disliked fame he was willing to sue. In 1982, he sued a man who allegedly tried to sell a fictitious interview with the author to a national magazine. The impostor agreed to desist and Salinger dropped the suit.

Five years later, another Salinger legal action resulted in an important decision by the US Supreme Court. The high court refused to allow publication of an unauthorized biography, by Ian Hamilton, that quoted from the author's unpublished letters. Salinger had copyrighted the letters when he learned about Hamilton's book, which came out in a revised edition in 1988.

In 2009, Salinger sued to halt publication of John David California's "60 Years Later," an unauthorized sequel to "Catcher" that imagined Holden in his 70s, misanthropic as ever.

Against Salinger's will, the curtain was parted in recent years. In 1998, author Joyce Maynard published her memoir "At Home in the World," in which she detailed her eight-month affair with Salinger in the early 1970s; she was less than half his age. She recalled an unflattering picture of a controlling personality with eccentric eating habits, and described their problematic sex life.

In 2000, daughter Margaret Salinger's "Dreamcatcher" portrayed the writer as an unpleasant recluse who drank his own urine and spoke in tongues. Actor Matt Salinger, the author's other child, disputed his sister's book when it came out and labeled it "gothic tales of our supposed childhood."

"He was a caring, fun, and wonderful father to me, and a tremendous grandfather to my boys," he wrote in an e-mail to The Associated Press. - AP

Blog EntryDec 30, '09 11:39 AM
for everyone
KAYTAGAL KITANG HINANAP
ni Gregorio V. Bituin Jr.
11 pantig bawat taludtod


alam mo, kaytagal kitang hinanap
nariyan ka lang pala sa tabi ko
di ko agad napansin sa hinagap
na kaylapit lang ng iniibig ko

aba'y kung saan-saang lupalop pa
ako naghanap para makita lang
ang tulad mong akin nang sinisinta
tinawid pati dagat, kabundukan

pinuntahan pati mga probinsya
naghanap din sa mga eskwelahan
dumalo sa forum, rali't iba pa
kahit makaharap si kamatayan

mahal ko, kaytagal kitang hinanap
sana tapunan mo ako ng lingap

Blog EntryDec 30, '09 9:44 AM
for everyone
HANDOG SA ISANG KAKILALA

SA AKING PAG-ALIS
ni Gregorio V. Bituin Jr.
14 pantig bawat taludtod


ayaw kitang iwanan, o, aking sinisinta
dahil ikaw lamang itong pag-ibig ko't nasa
pakiramdam ko, ako'y iniiwasan mo na
kaya ako'y aalis, di na magpapakita

kaysarap pakinggan ng malaanghel mong tinig
sa maraming laban, kasama kitang tumindig
ngunit bakit ba sa akin ikaw na'y kaylamig
gayong ang tanging sala ko, ikaw'y iniibig

sa aking pag-alis, baon ang alaala mo
alaalang inukit na sa puso kong ito
di alam ang gagawin sa durog na puso ko
magpapakalayo ba o bala sa sentido

kaunti lang naman ang hinihingi ko't hibik
ang pansinin itong puso ko at isang halik
ako'y lilisan, di alam kung makakabalik
at lilisan akong sa pagmamahal mo'y sabik

alam ko, balang araw, magkikita pa tayo
maaring di ngayon kundi sa kabilang mundo
at doon pakamamahalin kita ng todo
baka sa araw na 'yon, mahalin mo na ako

Blog EntryDec 24, '09 11:40 AM
for everyone
Maligayang Pasko sa inyong lahat!
Mabuhay kayo!

Blog EntryDec 22, '09 5:59 PM
for everyone
HUSTISYA SA MGA PINASLANG
Maguindanao Masaker, 112309
tula ni greg bituin jr.


TUGON:
Hustisya, hustisya
Sa mga pinaslang na dyornalista
Katarungan, katarungan
Sa mga pinaslang na sibilyan

TAGAPAGSALITA:
Nalula na sa kapangyarihan
Ang mga pulitikong gahaman
Kontrolado’y buong lalawigan
Dala’y takot sa puso ng bayan
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Dahil makapangyarihan sila
Doon sa buo nilang probinsya
Tinambangan ang karibal nila
Dinamay na pati dyornalista
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Limampu't pito ang nasa hukay
Nang tinambangan sila't pinatay
Maraming sibilyan ang niluray
Tatlumpung dyornalista'y nadamay
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Ang masaker ay kahindik-hindik
Hindi tayo dapat manahimik
Katarungan itong aming hibik
Hustisya ang sigaw ng panitik
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Durugin natin ang warlordismo
Ibagsak ang mga abusado
Palitan na natin ang gobyerno
Na ang namumuno’y mga trapo
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Mga private army ay lansagin
Sa bawat lugar sa bansa natin
Mga armas nila'y kumpiskahin
Kapangyarihan nila'y alisin
TUGON:

TAGAPAGSALITA:
Pumatay ng walang pakundangan
Ay dapat mabulok sa kulungan
Managot silang may kasalanan
Bitayin kung kinakailangan
TUGON:


Blog EntryDec 21, '09 7:02 PM
for everyone
HUSTISYA SA MGA DYORNALISTA
ni Gregorio V. Bituin Jr.
11 pantig bawat taludtod

(sa 31 pinaslang na dyornalista sa
Maguindanao, Nobyembre 23, 2009)

kayrami nang dyornalistang pinaslang
ng mga taong walang awa't halang
kayrami nang buhay yaong inutang
sa aking daliri'y di na mabilang

ngunit bakit ba sila kinawawa
silang matapang habang nagtitipa
ng mga ulat upang magbalita
at ngayon ay ibinaon sa lupa

sadyang kalagiman ang inihasik
sa kaluluwa ng aming panitik
sadyang ang nangyari'y kahindik-hindik
hustisya sa kanila'y aming hibik

di na dapat maulit ang ganito
dahil karimarimarim nga ito
dapat nagbabalita'y irespeto
at proteksyunan din silang totoo

ang hiyaw namin sa mundo'y hustisya
sa mga pinaslang na dyornalista
nawa'y di lang sila estadistika
kundi hustisya'y makamit na nila

katarungan, nahan ka, katarungan
sana'y inyong putulin ng tuluyan
ang paghahari ng mga gahaman
mga maysala'y dalhin sa bitayan

Blog EntryDec 7, '09 11:16 AM
for everyone
PULA ANG KULAY NG SILANGAN
ni Gregorio V. Bituin Jr.
9 pantig bawat taludtod, soneto


pula ang kulay ng silangan
tulad ng dugong dumadaloy
sa aking ugat at katawan
pulang kasimpula ng apoy
dapat nang duruging tuluyan
ang mga gahamang bumaboy
sa kinabukasan ng bayan
kaya marami ang palaboy
bawiin ang lahat ng yaman
mula sa mga trapong tukoy
at kapitalistang gahaman
na sa buhay nati'y bumaboy
durugin ang mga dahilan
kung bakit masa'y umaaruy

Blog EntryDec 7, '09 11:15 AM
for everyone
BALANI SA PUSONG UHAW
ni Gregorio V. Bituin Jr.
12 pantig bawat taludtod


isa kang balani sa puso kong uhaw
isa kang dagitab sa akin ay tanglaw
isa kang liwanag upang di maligaw
isa kang bituin sa gabing mapanglaw

isa kang dalagang may ngiting kayganda
kaya iwing puso'y agad nahalina
isa kang diyosang kayganda ng mata
di ko maiwasang laging titigan ka

nais ng puso kong iyong mapagtanto
hangang-hanga ako sa kagandahan mo
isa kang diwatang nasa harapan ko
pag nawala ka'y mamamatay ako

isa kang balani sa puso kong uhaw
ikaw ang papatid sa puso kong tighaw

Blog EntryDec 7, '09 11:11 AM
for everyone
SUNOG SA SANTOLAN
(Disyembre 6, 2009, Linggo ng gabi)
ni Gregorio V. Bituin Jr.
13 pantig bawat taludtod


"Sunog! May sunog!" mga tao'y nagulantang
pagkat biglang nagkasunog sa may looban
halos apatnapung bahay ang nasunugan
sa Pasig, doon sa Barangay Santolan

sinunog yaong may banta ng demolisyon
dahil ayaw daw tanggapin ang relokasyon
sa Calauan pagkat napakalayo noon
walang trabaho kaya tiyak gutom doon

nagkasunog bandang alas-siyete ng gabi
maraming nagulat, tao'y di napakali
mga tao'y talagang nanggagalaiti
salarin ba'y sino ang makapagsasabi

sadyang sinunog ang nasa tatlumpung metro
na may bantang demolisyon sa bayang ito
tatlong naka-bonnet daw ang nanunog dito
ito ang usap-usapan ng mga tao

mga nanunog ay dapat papanagutin
dahil ang ginawa nila'y talagang krimen
maagaw ang lupa ang kanilang hangarin
sila'y mga walang pusong dapat bitayin

o, taga-Santolan, magpakatatag kayo
dapat magkaisa diyan ang mga tao
halina't araw at gabi'y magbantay tayo
at ipagtanggol ang ating tahanan dito



Galit ang mga maralita ng Santolan. Dinahas na sila ng bagyong Ondoy, binantaan ng demolisyon, at ngayon ay sunog naman ang kanilang kinaharap.

Gabi ng Disyembre 6, 2009, tatlong naka-bonnet umano ang nakitang nagpulasan nang magsimula ang apoy sa isang bahay na nakakandado at walang tao, at malapit sa ilog, sa pagitan ng Doroteo St. at Victorino St. sa Santolan, Pasig. Halos 40 kabahayan ang natupok ng apoy. Ang mga nasunog na bahay ay abot sa 30 metrong bantang idemolis ng lokal na pamahalaan ng Pasig, ngunit nilalabanan ng mga tao kaya di mademolis.

Ang mga residente rito'y nais itapon sa liblib na lugar sa Calauan, Laguna bilang kanilang relocation site ngunit tinanggihan ito ng marami sa mga residente dahil wala doong pagkakakitaan at trabaho. Paano sila mabubuhay doon? Ang nais ng mga tao'y in-city relocation upang mapalapit sa kanilang trabaho.

Gutom ang inabot ng maraming nagpunta sa Calauan, kaya marami ang nagsibalikan. Masisisi ba natin silang magbalikan kung wala naman talagang pagkakitaan doon? Masisisi ba silang magbalikan kung gutom ang inaabot nila doon? Bahay at hindi nitso sa Calauan ang nais ng maralita. Bahay na malapit sa kanilang trabaho. Ang itapon ka sa malayong lugar ay pambabastos sa dignidad mo bilang tao, bilang mamamayan.

Blog EntryDec 2, '09 7:01 PM
for everyone
RELOKASYON: TAHANAN
O BASURANG LIBINGAN

ni Gregorio V. Bituin Jr.
13 pantig bawat taludtod


dumating ang demolisyon ng bigla-bigla
dinedemolis ang bahay ng mga dukha
itatapon sa malayo ang maralita
tinataboy sa malayo tulad ng daga

nasa tabing ilog, riles, estero sila
mapanganib na lugar ang bahay nila
at doon daw ay dapat silang lumayas na
pinangakuang may relokasyon daw pala

ngunit relokasyon ng dukha karaniwan
ay sa malayong lugar, sa may talahiban
masukal yaong kanilang pinagtapunan
walang tubig, walang bahay, tila libingan

pulos pangako ng bagong buhay sa dukha
iyon pala'y buhay ng dukha'y mas lumala
sa relokasyong puno ng hirap at luha
tingin sa dukha'y di na tao kundi daga

inilayo sila sa kanilang trabaho
nagugutom ang kanilang pamilya rito
itinapon na sila doon ng gobyerno
pagkat masakit sa mata ng mga ito

dahil sa relokasyon walang kabuhayan
kaya dukha'y babalik sa pinanggalingan
kayang tiiising barung-barong ang tahanan
ngunit di nila matiis ang kagutuman

ibebenta ang bahay dahil di makain
ang napagbentahan ang siyang gagamitin
upang yaong pamilya nila'y makakain
bahay, di ang gutom, ay kaya pang tiisin

kaya huwag magtaka kung dukha'y bumalik
sa pinanggalingan, sila'y sabik na sabik
barung-barong titiisin na't di iimik
relokasyon kasi'y kulang-kulang ang salik

mas nanaisin pa nila sa pinagmulan
kaysa relokasyong tila isang libingan
gusto nila'y mabuhay, hindi kamatayan
sa relokasyong nais ng pamahalaan

dapat yata'y palitan ang sistemang bulok
lalo na yaong malasadong nasa tuktok
upang bayan ay di pamunuan ng bugok
at nang mga dukha'y di nila madayukdok

Blog EntryDec 2, '09 7:00 PM
for everyone
NAGDEDEMOLIS, MGA WALANG AWA
ni Gregorio V. Bituin Jr.
11 pantig bawat taludtod


bakit tila turing sa dukha'y daga
kasalanan bang nilang maging dukha
sila na'y isang kahig isang tuka
at ang bahay pa nila'y mawawala

bakit ba bahay sila'y tatanggalan
bakit ba winawasak ang tahanan
saan sila lilipat ng tirahan
gayong sila'y sadlak sa kahirapan

wala nang maayos na negosasyon
sapilitan pa itong demolisyon
walang pagkamakatao ang gayon
at ganito na ba ang batas ngayon

maraming pamilya ang nag-iiyakan
nang dinemolis na silang tuluyan
lalo na nang hinakot ang mga upuan
damit, kalan, higaan, kasangkapan

pati batas ay sadyang binaluktot
mapalayas lamang ng mga balakyot
ang mga dukhang kanilang tinakot
at ginaya sa basurang hinakot

ang mga nagdemolis ay demonyo
parang walang bahay ang mga ito
mga walang awa sa kapwa tao
basta mabayaran lang silang todo

ang batas na alam nila'y salapi
kahit buhay pa ng dukha'y masawi
kahit pa kapwa nila'y maduhagi
basta may pera silang mahihingi

misyon nila'y gawin ang demolisyon
pawang bayaran sa gawaing iyon
walang awa't ayaw ng negosasyon
basta matupad ang kanilang misyon

Blog EntryDec 2, '09 6:59 PM
for everyone
IDEMOLIS NATIN ANG NASA MALAKANYANG
ni Gregorio V. Bituin Jr.
14 pantig bawat taludtod


mas dapat idemolis ang nasa malakanyang
di ang mga dukhang biktima ng kahirapan
mas dapat idemolis ang nasa pamunuan
na walang ginawa kundi pulos kurakutan

pagdemolis ng bahay ay inaatas nila
dahil dukha'y masasakit sa kanilang mata
sa kanila, mga maralita'y walang kwenta
di pagtutubuan ng mga kapitalista

hindi ba't kapitalista'y nabubuhay na nga
sa ambag na lakas-paggawa ng manggagawa
na pawang naghihirap dahil sa kapipiga
sa lakas-paggawang di binayaran ng tama

idedemolis ang bahay para pagtayuan
ng anumang naisip na pagkakakitaan
bahay ng maralita'y kanilang papalitan
ng paradahan, palengke o kaya'y libingan

di ba't mas dapat idemolis ang namumuno
na pulos kurakot ang alam at di matino
milyong piso kung kumain, sadyang kayluluho
pahirap sa bayang tulad ng berdugong bungo

idemolis na ang mandaraya sa eleksyon
di naman binoto pero namumuno ngayon
na ang hilig pa'y sa ibang bansa maglimayon
imbes na gampanan ang sa bansa niya'y misyon

idemolis yaong tubo'y laging nasa ulo
imbes na kapakanan ng bayan at ng tao
idemolis ang namumunong ninenegosyo
at pinagtutubuan ang serbisyo-publiko

sila ang dahilan bakit lumobo ang utang
ng bayan pagkat mga namumuno na'y hunghang
ah, idemolis natin ang nasa malakanyang
silang namumunong pawang mga salanggapang

Blog EntryDec 2, '09 6:56 PM
for everyone
MGA SUNOG NA KILAY
ni Gregorio V. Bituin Jr.
11 pantig bawat taludtod


maraming kabataan ang nangarap
na makaalpas na sa paghihirap
nagsunog sila ng kilay, nagsikap
nang pangarap ay matupad ng ganap

ang edukasyon ay kinabukasan
upang makawala sa kahirapan
sunog na kilay itong katunayan
kaya mag-aral kayo, kabataan

marami ngang dahil sa pagsusunog
ay kanilang naabot ang tugatog
ng tagumpay at naging mga bantog
at sa kasaysayan ay naging moog

kaya bilin ko habang nabubuhay
sa mga kabataang nagpapanday
ng kanilang kinabukasang tunay
halina't tayo'y magsunog ng kilay